Showing posts with label संगीत. Show all posts
Showing posts with label संगीत. Show all posts

Monday, April 20, 2015

August Rush

नमस्कार,

गेल्या आठवडयात आम्हा तिघांनाही बराचसा मोकळा वेळ होता. पण तरीही आजकाल पंचाईत अशी होते की खूप आशेने टीव्ही लावावा तर काहीही चांगले पाहायला मिळत नाही. सर्व प्रकारच्या मराठी  मालिका आमच्या "to watch" लिस्ट मधून कधीच बाद झाल्या आहेत. हिंदी चित्रपटही अगदी चुकून बघितला जातो. आणि इंग्लिश चित्रपटांचेही तसेच. परवा मात्र अगदी अपघातानेच एक चांगला चित्रपट बघायला मिळाला. चित्रपटाचे नाव ऑगस्ट रश.

टेक १: एक तरुण आणि तरुणी भेटतात. दोघांची कॉमन आवड संगीत. त्यांना निसर्गातील प्रत्येक गोष्टीत एक नाद, लय जाणवत असते. तर असे हे वेडे जीव भेटतात आणि एका रात्रीनंतर त्यांची ताटातूट होते. ती गर्भवती राहते पण तिचे मूल जन्मतःच दगावले अशी तिची समजूत करण्यात येते.

टेक २: एक दहा अकरा वर्षाचा अतिशय भावूक निळ्या डोळ्यांचा मुलगा विनवणी करतोय. रिमांड होम मधील एका अधिकाऱ्याची. त्याला कुठेही जायचे नाहीये. त्याला विश्वास आहे की त्याचे आई-वडील आहेत, आणि ते कधीतरी त्याला भेटतील. परिस्थितीपुढे कोणाचाच काही इलाज नाही हे जाणवल्यावर तो मुलगा चक्क पळून जातो. जगात वेगवेगळे अनुभव घेत जातो. तहानभूक हरवणारी अशी एकच गोष्ट सोबतीला - संगीत. लोकांची गर्दी, भांड्याचे आवाज, भटक्या लोकांच्या आरोळ्या या सगळ्यातच त्याला एक नाद जाणवत असतो. मजल दरमजल करत तो चक्क एका प्रसिद्ध संगीत विद्यालयात दाखल केला जातो. तेथील शिक्षकही त्याच्या प्रतिभेने चकित होतात.

इकडे या तरुणीला आपल्या वडिलांकडून कळते की तिचा मुलगा जिवंत आहे. तिकडे तो तरुण आपल्या प्रेयसीला शोधत असतो. आपल्याला एक मुलगाही आहे हे त्याला ज्ञात नसते.

उरलेला चित्रपट म्हणजे या तीन जीवांच्या पुनर्भेटीचा उत्कट प्रवास आहे. सर्वात शेवटी जेंव्हा त्या तिघानाही जेंव्हा शब्दावाचून या नयनिचे त्या नयनी सर्व जाणवते तो क्षण आम्ही तिघांनी अक्षरशः हातात हात गुंफून अनुभवला… खरंच अप्रतिम !!

 
 






 

Monday, December 19, 2011

प्रेम भावे जीव जगी या- अर्थात संगीत मानापमान..

बरयाच दिवसांनी रविवारची संध्याकाळ अगदी हवी तशी, कल्पनेतली घालवता आली..
स्थळ: यशवंतराव चव्हाण नाट्यगृह.
नाटक: (पुन्हा नव्याने, नव्या संचात) संगीत मानापमान..
माझे सासूसासरे काही दिवस आमच्याकडे राहायला आले आहेत. आमच्या घरात सर्वच संगीतातील दर्दी! (अर्थात माझा अपवाद वगळता..) त्यामुळे मानापमान पुन्हा रंगभूमीवर आले आहे, आणि त्याचे पुण्यात चारच प्रयोग होणार आहेत, हे कळल्यावर माझ्या सासऱ्यांनी लगेच त्याची पाच तिकिटे काढून आणली सुद्धा! (कालचा प्रयोग आमच्यासाठीही एका गोष्टीचा शुभारंभ करण्याचा होता - माझ्या अडीच वर्षाच्या पिल्लाला आम्ही पहिल्यांदा theatre मध्ये नेणार होतो. चांगली गोष्ट अशी, कि माझा मुलगा खूप लहानपणापासूनच नाट्यगीते, भावगीते, आणि अगदी मोझार्टच्या symphonies असे अनेक प्रकार अगदी तल्लीन होऊन ऐकतो. त्यामुळे तो कदाचित एकंदरीत नाटकाचे वातावरण, त्यातील पदे enjoy करेल असा आमचा होरा होता - जो सुदैवाने खरा ठरला.. :))
एखाद्या लग्नाला जाताना जशी तयारी करू ना आपण, तसा नट्टापट्टा (!) करून आम्ही सर्वजण वेळेच्या अर्धातास आधीच यशवंतराव ला पोहोचलो. (हो, पार्किंग चा problem नको..). शुभारंभाचा प्रयोग असल्यामुळे खरोखरच सनई-चौघडे, रांगोळी असे अगदी लग्नाचे वातावरण होते.. इतके छान वाटले म्हणून सांगू..!!
मूळ नाटकाच्या संहितेला धक्का न लावता, त्यातील पदांची लांबी थोडी कमी करून, राहुल देशपांडे, सायली पानसे आदी कंपूने, तीन तासांचा अगदी देखणा प्रयोग उभा केला आहे...
ज्यांनी मूळ मानापमान पहिले आहे, त्यांना हा प्रयोग कितीसा पटेल ते मला माहित नाही - पण माझ्या मते तरी अशी तुलना करून आपण, जे मनापासून एखादी जुनी गोष्ट पुन्हा तरुण पिढीपर्यंत पोहोचविण्याचा प्रयत्न करत आहेत त्यांचे श्रम हिरावून घेतो. तेंव्हा माझ्याकडून तरी या सर्व टीमला त्यांच्या अथक प्रयत्नांबद्दल मनापासून धन्यवाद...आणि खरे सांगू का, काही काही गोष्टी, विशेषतः. projector चा केलेला अफलातून वापर {खास करून भामिनी तयार होताना आरशात पाहत आहे तो प्रसंग..}, राहुल देशपांडे आणि सायली पानसे ची गायकी ह्या खरोखरच खूप खूप स्तुत्य आहेत..!!
आणखीन एक गोष्ट - हे नाटक म्हणजे अतिशय दर्जेदार नाट्यगीतांची खाणच आहे.. मी सकाळी office ला आले तरीही , तो hangover काही ओसरला नव्हता! खास करून, 'प्रेम भावे जीव जगी या' हे नाट्यगीत ऐकावेसे वाटले (कारण इतर बरीच नाट्यगीते सहज available आहेत महाजालावर..). मग काय, search केले, आणि खाली दिलेल्या लिंक वर खजिनाच मिळाला. आपणही जरूर भेट द्या -

http://gaana.com/#/streamalbums/Manapman_Drama_२२८१८



गोंधळलेले बटाटे 😀

 साधारण ९ वर्षांनी फिरकले आहे स्वतःच्या ब्लॉग वर. म्हणजे बाकी प्रोफेशनल प्लॅटफॉर्म्स वर लिखाण चालू होते पण मातृभाषेतल्या लिखाणाची मजा वेगळीच...